scout's honor

Pfff... Een blog bijhouden is nog een aardige klus naast het verzorgen, knuffelen, zoenen, verschonen en tandenpoetsen (zie boven!) van een bijna 9 maanden oude dreumes. Maar toch ga ik het vanaf nu weer vaker doen. Ik zweer het, scout's honor.

moederdag is wel leuk

Een stomme traditie, vaderdag en moederdag, vooral als je zo dik bent met je ouders als ik. We zien er elkaar toch wel, nergens voor nodig dus zo'n opgelegde dag eens in het jaar. Maar je éerste moederdag daarentegen is wel leuk. Faas komt thuis met een cadeautje (een houten etuitje (?) met zijn handje erop) en pappa Faas had helemaal wat leuks bedacht.
Een hele lieve speech (tijdens dacht ik nog, 'wat een werk maakt hij van moederdag.. pfff, wat moet ik straks met vaderdag?') eindigend met een vraag en een klein doosje uit zijn broekzak... Wat?
Waaaaat?
Tuurlijk wil ik met je trouwen!!!!

Om door een ringetje te halen

Ik had het nooit gedacht en verwachtte dan ook thuis te komen met zo'n handvaardigheid eindproduct waarbij je moet uitleggen wat het is, maar niets was minder waar. Mijn ring is om door een ringetje te halen.
Froukje gaf vandaag voor vrienden en kennissen een workshop sieraden maken.
Haar gezellige atelier heeft uitzicht op het IJ en het hele westelijk havengebied, en dus uitzicht op het Kraanspoor. Dus ik weer op de fiets, (dit terzijde, maar dat het toch even gezegd is).
Pam en Nilufer waren er ook en nog twee andere vriendinnen van Frouk. Nadat iedereen had besloten wat ie wilde maken en allemaal een steentje (ik een witte agaat) hadden uitgezocht namen we plaats rond de cursustafel.
En daar heb ik van een zilverplaatje en meerdere zilverstaafjes, doormiddel van hameren, beitelen, knippen, schuren en solderen een echt niet onaardig ringetje gemaakt en volgens mij ook een nieuwe hobby gekregen.
Nu alleen nog hopen dat Frouk snel weer zo'n middag geeft.


www.frouks.nl

Meer schrijven, meer fietsen

Een nieuw jaar, nieuwe voornemens: meer schrijven, meer fietsen.

Meer fietsen is gelukt hoor, al op 1 januari s'ochtends om 6 uur zaten Bar en ik op de fiets. Na geweldig feestje bij San in St. Maartensvlotbrug fietsten we terug naar Koedijk om bij pap en mam te logeren. Ongeveer 14km, en dus een klein uur fietsen. Pfff. En dat na een aardig hoeveelheid champagne en wijn. Maar het bleek een goed plan. Helemaal helder arriveerden we op de Noord, en de volgende ochtend waren we al snel weer fris en fruitig. Althans, fris en fruitig genoeg om 6 afleveringen Lost te kijken. (Nog een goed voornemen, snel boxset3 kopen..:-)
Inmiddels zijn we bijna een maand verder en nadat het even in de benen was gezakt (waarschijnlijk door de vermoeidheid na onze maandlange LOST-marathon van, natuurlijk, we hebben hem: boxset 3) ben ik in de afgelopen twee weken gemiddeld twee keer per week op de fiets naar m'n werk gegaan... Een uur (!) fietsen en daarna een kwartier met de pont. Al met al best een end, maar wel twee uur gratis sport per dag!
Jammer van de harde wind en de regen de afgelopen dagen, maar overmorgen schijnt de wind te gaan liggen, dus dan stap ik vol overtuiging m'n stalen ros weer op.

Meer schrijven zal vanaf nu moeten blijken.

Ik lust bier!

Ineens gebeurde het. Midden op Lowlands.
Als de rose zo zuur is dat je de sla ermee kunt aanmaken, dan smaakt bier eigenlijk best lekker.
En twintig biertjes later snap je niet waarom je het nooit eerder lustte..

Voor de ongelovigen hier het bewijs:

SAS

Ja, ook ik had tot nu toe SAS.
En dan niet alleen een SAS-dag, nee, de hele week, de hele maand, altijd SAS.
Ja, ook ik ben om.
En dan niet alleen omdat ze zo superzomerslank op de cover staat. Nee, omdat het (jammergenoeg) echt werkt.
Ja, ook bij mij kun je sinds kort losse evergreens in een open verpakking vinden in de keukenlade..
En dan niet omdat ik na één evergreen vol zit, Nee, je mag er maar één.
Eén! ÉÉN!
Ik had al nooit wat aan 2 evergreens, laat staan dat ik vol raak van de helft van zo'n pakje.
Nog zoiets: wat is een bakje?
"Een bakje japanse mix (zonder de nootjes)".
Ik ben van mening dat als ze niet duidelijk aangeeft hoeveel gram ik mag, dan geldt de volgende regel: wie aan de lijn is moet slim zijn.
En dus zit ik op de bank met de slabak. Wat? Is toch ook een bakje?
En die kan met gemak op hoor, en ik kan het weten, ik snack al jaren uit de slabak.
Maar toch is het net alsof ze mee zit te kijken, geirriteerd zet ik de bak weg, en loop naar de keuken om mijn halve liter spaflesje bij te vullen... (tuurlijk).
Ik sta in de keuken en terwijl ik een slokje water neem denk ik:
SAS.
Ook wel een mooie naam voor ons toekomstige kind.

Ochtendtafereel

Vriend ligt met oordopjes en ooglapje in bed.
Het zonlicht schijnt door de gordijnen, het is 7 uur 15.
De wekker tettert vanaf zijn nachtkastje.
Geen reactie.
Ik probeer: Schatje, je wekker gaat...
Vriend schrikt wakker: Waarheen?

Zomaar een straatje

't is zomaar een straatje, maar 't is wel onze straat.
Na bijna twee jaar kunnen we de optelsom maken. We hebben best een goede keuze gemaakt.
Na zoeken in Landsmeer, via Oostzaan, in Amsterdam-noord, uiteindelijk beland in het altijd bruisende Amstelveen.
Saai?
Tuurlijk.
Gezellig?
Eigenlijk wel ja!
Buuv en Buum zitten op warme zomeravonden altijd op hun bankje in de voortuin, en daar belanden wij dan ook vaak. Met een biertje en een wijntje al kletsend toch wel een beetje trots uitkijkend op 'hun' uitzicht en 'ons' huis.
Een tijdje hadden wij ook een bankje in onze voortuin. Want ja, je woont in een dorp, in een dorpsstraatje en het is bij de buurtjes altijd heel gezellig in de voortuin, dus waarom niet?
We hebben denk ik één keer op ons bankje gezeten, onwennig, toen er iemand de straat in kwam zijn we snel naar binnen gevlucht.
Inmiddels staat het bankje lekker in de achtertuin, en hebben we weer een saai voortuintje.
Want naast het fonteintje en de gipsen beelden is er nog een groot verschil tussen het tuintje van de overburen en die van ons. De eigenaren schelen ongeveer dertig jaar.
Dus. Over een jaar of dertig zitten we in onze eigen voortuin een biertje te doen.
Voorlopig steken we nog wel even de straat over.

Tuurlijk, leuk.

Wil jij d'r even?
Tuurlijk, leuk. En ja hoor, daar ligt weer een in lichtroze gewikkelde dreumes in mijn armen. En het is wéér een schatje. Mondje van mamma, krullen en oogjes duidelijk van pappa. De natuur heeft het weer goed geregeld. Paps ziet gelijkenis en zal niet weglopen bij mams.
Die keel die ze binnen een minuut opzet, ik weet niet van wie ze die heeft, want ik heb zowel pappa als mamma nog nooit zo horen huilen, en wens dat overigens ook graag zo te houden.
Binnen 30 seconden begint de spier in mijn nek te trillen. In de sportschool til ik in sessies van 20x met gemak 10 kilo van z'n plek, maar zodra er een klein ukkie van 6,7of 8 pond in mijn armen ligt dan laat die spier meteen weten dat ie niet regelmatig gebruikt wordt en daar tot nu toe ook geen problemen mee had. Hij wil weer rust.
Maar dat krijgt ie niet, want mamma ziet haar kans schoon en staat een fles klaar te maken. "Wil jij haar de fles geven?"
Tuurlijk, leuk.
En ja hoor, daar zit ik weer een fles te geven. Gelukkig lijkt deze dame best snel te drinken, dus ik heb nog kans hier zonder RSI weg te komen. Ik klets nog wat met mamma, geef het kind terug voor de boertjes komen en maak me weer uit de voeten.
Thuis kijk ik in de spiegel, ik weet dondersgoed wat er aan de hand is. Maar toch lijkt dat niet de reden. Echt niet.
Het is NIET omdat wij ook al twee jaar bezig zijn,
Het is NIET omdat het bij ons nou eenmaal langer duurt,
Het is NIET omdat we binnenkort beginnen met de eerste behandeling,
Het is NIET omdat 60% kans altijd nog betekent dat 40% zonder kind het ziekenhuis uitloopt.
Weet je wat het is?
Ik ben gewoon kraambezoekmoe.

Antwerpen/Dolly Dots/Eigen Huis en Tuin

slideshow 2006/2007

Pseudoniem

"Echt, jij bent daar goed in. Je moet een blog beginnen".
Vriend is weer eens overtuigd van mijn kunsten, maar ik weet het zo net nog niet. Het heeft iets exhibitionistisch te denken dat het interessant is voor andere mensen om jouw verhalen te lezen. Want wat heb ik nou eigenlijk te melden? Maar het lijkt me wél leuk. Maar ook doodeng.
Vandaar de uitvinding. Het pseudoniem.
Juffrouw Jannie. Problem solved.